Category O Portugalii

CZEKI PODRÓŻNE

Czeki podróżne nie są środkiem płatniczym, lecz formą bezgotówkowego przewozu pieniędzy. Pa dotarciu do miejsca docelowego pobytu należy ponownie wymienić je na gotówkę. Często są one jednak akceptowane jako środek płatności, szczególnie w większych punktach handlowo- usługowych. Mają tę zaletę, że w przypadku ich utraty nie przepada odpowiadająca im kwota i w przeciągu zaledwie kilku godzin można wystawić nowe, a firmy je wystawiające często oferują także dodatkowe usługi, jak pomoc w nagłych wypadkach, przekazy pieniężne, ubezpieczenie i pomoc w przekazywaniu wiadomości.

więcej

Zamek Maurów i Palacio da Pena

Kamienna ścieżka, biegnąca w górę niedaleko kościoła Marii Panny, prowadzi w stronę pozostałości po walach obronnych, otaczających dawny zamek Maurów (Castelo dos Moriros: codz. VI-IX 10.QO-f8.00, X-V 10.00-17.00: wstęp wolny). Forteca, zdobyta przez Alfonsa I Zdobywcę i walczących wraz z nim skandynawskich krzyżowców, wznosi się pomiędzy dwoma szezytami skalnymi. Przy fortyfikacjach zachowały się jeszcze ruiny dawnego meczetu muzułmańskiego. Z zamku podziwiać można przepiękne widoki na Serra de Arrábida od południa, Caseais i Cabo da Roca (najdalej na zachód wysunięty punkt lądu europejskiego) od zachodu oraz Peniche i wyspy Berlenga od północy.

więcej

WALKI BYKÓW

W Portugalii walki byków nie przypominają wcale hiszpańskiej korridy. Tutaj byka nie zabija się w czasie walki, a tylko przewraca na ziemię w sposób, który powinien być w miarę ciekawy i efektowny. Poturbowanego po walce byka dobija się zwykle rzeźni.

więcej

Autobusy i samochody w Lizbonie

Linie autobusowe mają swe dworce na terenie całej Lizbony. Główny dworzec autobusowy znajduje się przy Avenida Casal Ribeiro(metro,S7¡tóíMf/:íi), na północ od centrum. Mieści się tu biuro turystyczne, w którym otrzymać można inłormneje na temat przyjazdów i odjazdów autobusów. Zatrzymują się tu również autobusy linii międzynarodowych. Bilety można kupić z wyprzedzeniem lub na pól godziny przed odjazdem, choć w okresie wakacyjnym przejazd autobusem pospiesznym do Aigarve należy zarezerwować odzień wcześniej (rezerwacji dokonują biura podróży). Informacje na lemat pozostałych dworców autobusowych zamieszczone są w Informatorze, szczegółowych wskazówek udziela też obsługa biura turystycznego.

więcej

LIZBONA I OKOLICE CZ. II

Architektoniczną konsekwencją trzęsienia ziemi z 1755 r, jest stosunkowo niewielka ilość zabytków w Lizhonie. Najstarsze i najlepiej zachowane to romańska katedra i mauretańskie mury otaczające zamek św. Jerzego (Caste lo de Sao Jorge): podobne im budowle nie należą jednak w Portugalii do rzadkości. Niewiele zabytków dorównać może natomiast okazałemu klasztorowi Hieronimitów w Belćm (Mosteiro dos Jerónimos). Na uwagę zasługują też dwa muzea: pełniąca równocześnie funkcję muzeum i centrum kulturalnego Fundacja Calouste’a Gulbenkiana (Fundnęao Calouste Gulhcnkinn), w której można obejrzeć wspaniałą kolekcję sztuki antycznej i nowoczesnej, oraz Muzeum Sztuki Dawnej (Museu de Arte Antiga), klóregojeden z działów prezentuje dzieła twórców portugalskich, drugi zaś poświęcony jest sztuce innycli państw europejskich. Atrakcyjności dodają miastu otaczające centrum uliczki, aleje i place, a szczególnie dużym zainteresowaniem turystów cieszą się nowoczesne i niezwykle oryginalne budowle, takie jak centrum handlowe Amoreiras, projektu Tomasa Taveira.

więcej

Torre de Belem

W klasztorze mieszczą się dwa muzea. Pierwszym z nich jest usytuowane w zachodnim skrzyd le ogromne Muzeum Morskie (Museu da Marinha: wt.-nd. 10.00-J7.00: 250esc., w nd. wstęp wolny). Spośród wielu muzeów o podobnej tematyce, to należy do najciekawszych. Obejrzeć tu można nie tylko modele okrętów, marynarskie mundury i zadziwiające drobiazgi z portugalskich kolonii, ale także prawdziwe statki (w tym lodzie rybackie i barki), kilka hy- droplanów, a nawet pompy strażackie.

więcej

Alfama

Najstarsza dzielnica Lizbony – rozciągająca się poniżej zaniku i sięgająca brzegówTagu Alfama-została zbudowana na urwistych skałach, którew czasie trzęsienia ziemi w 1755 r. uchroniły ją przed poważnymi zniszczeniami. Wszystkie budowle Alfamy wzniesiono już za panowania chrześcijan, jednak wiele z nich zaprojektowali muzułmanie, a układ ulic zgadza się z opisem miasta, pozostawionym przez Osherna: „zamiast ulic mają tu strome ścieżki… a domy zbudowano tak blisko siebie, że z wyjątkiem dzielnicy kupieckiej, trudno znaleźć tu ulicę szerszą niż 2,5 m”.

więcej

W kierunku kościoła św. Rocha

Końcowy przystanek Elevador da Gloria znajduje się na szczycie wzgórza, przy Rua de Sao Pedro de Alcántara. Spacerując po otaczających tę ulicę «grodach podziwiać można wspaniały widok na miasto i zamek. Naprzeciwko przystanku, po drugiej stronie ulicy mieści się Instituto do Vinho do Porto, natomiast drogą prowadzącą na lewo od kolejki idzie się w dól do drugiej lizbońskiej świątyni wzniesionej przez Filippo Terziego. Kościół św, Rocha (Igreja de Sao Roque: codz. 8.30-18.00), bo o nim tu mowa, usytuowany przy Largo Trindade Coelho, z zcwnąrrz sprawia wrażenie skromnej i niewyszukanej budowli, tym bardziej że ponura renesansowa fasada została po trzęsieniu ziemi jeszcze bardziej uproszczona. Posępne na pozór wnętrze zaskakuje po oświetleniu pięknem i bogactwem, dlatego warto poczekać na zakrystiana, który po zapaleniu światła chętnie oprowadza po świątyni.

więcej

Dalej na północny zachód: Basílica da Estrela

Warto znaleźć trochę czasu na wizytę w trzecim kościele Górnego Miasta, jakim jest wznosząca się 2 km dalej na zachód Basílica da Estrela (hazylika Gwiazdy: codz. 7.3013.00 i 15.00-19.00). Spacer do bazyliki zabiera 30 min, można się tu również dostać tramwajem #28 jadącym z Ciliado, z Praęa Luís dc Camoes. Ogromna klasycystyezna budowla z końca XVÍII w. godna jest uwagi nie ze względu na architekturę, ale na rozciągający się z kopuły widok na otaczające ją ogrody, Lizbona słynie z wielkiej dbałości o każdy skrawek zieleni, a park wokół kościoła jest tego najlepszym i najpiękniejszym dowodem. Popołudniami przychodzi tu mnóstwo ludzi, aby odpocząć, posłuchać orkiestry dętej, przyglądać się pływającym w sadzawce karpiom 1 napić kawy w sympatycznej kawiarence.

więcej

TOWARZYSTWA UBEZPIECZENIOWE

W Polsce ubezpieczeniami turystycznymi zajmuje się większość towarzystw ubezpieczeniowych, które mają zezwolenie Ministerstwa Finansów na prowadzenie swej działalności. Posiadają one oddziały w większych miastach Polski oraz sieć przedstawicielstw, pośredników i agentów, którymi często są biura podróży. Przed podjęciem decyzji co do wyboru firmy ubezpieczeniowej trzeba zapoznać się dokładnie z proponowanymi przez nią waruntemi. Dotyczy to szczególnie agentów mniej znanych, mających niezwykle atrakcyjne oferty. Bardzo trudno polecić konkretne towarzystwo, jako że wszystkie one kuszą klientów systemem zniżek i ulg, zachęcają różnorodnością polis.

więcej

TORRES VEDRAS

TORRES VEDRAS, dwadzieścia siedem kilometrów na północ w głąb lądu od Ericeiry, wzięło swą nazwę od słynnych linii obronnych {Linhas cle Torres) angielskiego księcia Wellingtona, zbudowanych podczas wojny z napoleońską Francją. Linie obronne, w sktad których wchodził łańcuch stu pięćdziesięciu ufortyfikowanych wzgórz, ciągnęły się na czterdziestokilometrowym obszarze od ujścia rzeki Sizandro aż do Alhandra. Wykorzystano warunki naturalne okolic Alhandra, gdzie rozlewisko Tagu przypomina olbrzymie jezioro. Aż trudno uwierzyć, że fortece te wyhudowano zaledwie w ciągu kilku miesięcy, nie napotykając przy tym na opór ze strony Francuzów. To właśnie w Torres Vedras, w 1810 r. osiadły wojska Wellingtona, a ich fortece okazały się nie do zdobycia: co więcej, swobodny dostęp do morza pozwalał na regularne zaopatrzenie w broń i jedzenie. Francuzi zniechęceni do walki tą nieprzerwaną obroną oraz nękani stosowaną przez Brytyjczyków taktyką spalonej ziemi, zmuszeni byli wycofać się do Hiszpanii. W ten sposób Wellington skutecznie pokrzyżował plany wroga, a dzięki szybkim i gwałtownym walkom odniósł całkowite zwycięstwo.

więcej

Praia do Guincho

Z przystanku przed dworcem w Cascttis co godzinę odjeżdżają autobusy do oddalonej o 6 km na zachód PRAIA DO GUINCHO. O rozległe pasmo plaży uderzają ogromne fale, dostarczające wymarzonych warunków dla zjeżdżających tu miłośników surfingu i windsurfingu (odbyły się tu nawet Mistrzostwa Świata w sportach wodnych). Należy jednak zachować ostrożność, gdyż prądy morskie są tu bardzo silne i każdego roku dochodzi do wielu utonięć. Równie niebezpieczne może okazać się słońce. Na plaży nie ma nawet skrawka cienia, a przy wietrznej pogodzie wiatr mocno zacina piaskiem.

więcej

LEGITYMACJE STUDENCKIE I MŁODZIEŻOWE

Legitymacja Schronisk Młodzieżowych Legitymacja PTSM (Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych) uprawnia do korzystania z bazy ponad 5,5 tysiąca schronisk młodzieżowych w 68 krajach świata. Jest odpowiednikiem legitymacji Międzynarodowej Federacji Schronisk Młodzieżowych Hostelling Internationa! (HI), której członkiem jest PTSM. Schroniska zrzeszone w Ht moża poznać po charakterystycznym znaku – niebieskim trójkącie z białą sosną i chatą: obok trójkąta zazwyczaj widnieje symbol jednego z blisko 70 narodowych towarzystw schronisk młodzieżowych. Legitymacja PTSM uprawnia do atrakcyjnych cenowo noclegów w schroniskach na całym świecie. Co więcej, oferta ta wcale nie ogranicza się do młodzieży, osoba powyżej 18 lat płaci tylko więcej. O wyrobieniu legitymacji należy pomyśleć jeszcze przed wyjazdem, w Polsce jest to znacznie prostsze i tańsze niż za granicą. Zajmują się tym wszystkie oddziały Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych. Do korzystania z sieci schronisk za granicą konieczne jest posiadanie plastykowej legitymacji PTSM. Do jej uzyskania nie jest wymagane zdjęcie, a opłaty w zależności od wieku wynoszą: legitymacja junior (dzieci i młodzież szkolna, także ze szkOł pomaturalnych) – 5 zł 50 gr, studenci -11 zł: legitymacja senior (nauczyciele czynni i emerytowani) -12 zł, dorośli pracujący -17 zł. Legitymacja wraz ze znaczkiem ważna jest przez rok od daty wystawienia. Kartonowa legitymacja PTSM, tańsza o 6 zł dla seniorów i o 3 zł dla juniorów, ważna jest tylko na terenie Polski.

więcej

WINA W PORTUGALII

Nowoczesne metody produkowania wina zyskują popularność w tradycyjnych, słynących z winnic, regionach Portugalii. Dzięki temu coraz więcej win portugalskich zyskuje uznanie na świecle. m.ln. Bairrada. pochodzące z regionu położonego między Colmbrą a Aveiro. Niektóre z najlepszych krajowych win czerwonych produkuje się w przypominającym trójkąt regionie Dào, który rozciąga się między Colmbrą, Viseu i Guardą, w okolicach rzeki Dào. Wina te przypominają w smaku burgunda: wytwarzają je głównie lokalni producenci, a kupić je można na terenie całego kraju. Inne mniejsze regiony, w których produkuje się smaczne wina, to Colares (niedaleko Sintry), Bucelas w Estremadurze (orzeźwiające, wytrawne wina białe), Valpaças (w Trás-os- Montes), Reguengos (w Alentejo) oraz Lagoa (w Algarve).

więcej