Gonęalves i szkoła portugalska

Twórczość Gonęahesa i innych przedstawicieli tzw. „szkoły portugalskiej” przypada na okres przejściowy pomiędzy gotykiem a renesansem. Powstałe wówczas dzieła to przede wszystkim portrety o tematyce religijnej. Ulubione tło, na którym ukazywano nawet cierp ienie, stanowiła ba rwna scene ri a życia codziennego. Malarze portuga Iscy wzorował i się głównie na twórczości mistrzów flamandzkich: Jana van Eycka (przybył do Portugalii w 1428 r.), Memlinga i Mabuse’a (w muzeum znajduje się sporo ich dzieł) oraz Rogera van der Weydena.

Największym skarbem wystawyjest jednak dzieło Portugalczyka – Nuno Gonęalvesa. Namalowany na drewnie poliptyk Adoracja Świętego Wincentego (1467-1470) emanuje uporządkowaniem i dostojeństwem, wzbudzając zachwyt zwiedzających. Centralną figurą poliptyku jest św. Wincenty, któremu składają hołd przedstawiciele wszystkich grup społecznych. Na środkowych częściach ołtarza artysta namalował oddających cześć patronowi Lizbony: Henryka Żeglarza, jego bratanka – króla Alfonsa V (w zielonych szatach) i młodego następcę tronu, późniejszego Jana II. Dwa boczne skrzydła poliptyku po lewej zajmują postacie cystersów i rybaków, zaś po przeciwnej stronie zobaczyć można księcia z rodu Braganęa wraz z rodziną, ubranego w hełm rycerza mauretańskiego, żyda (z książką), żebraka oraz księdza trzymającego relikwie św. Wincentego (fragment czaszki świętego nada! znajduje się w katedrze). Wśród wielu innych postaci na obrazie ujrzeć można też biskupa Lizbony oraz samego Gonęalvesa.

Oprócz dziei Gongalvesa można podziwiać tu obrazy innych współczesnych mu malarzy portugalskich, np. Gregorio Lopesa (m. in. Męczeitstwo ńt: Sebastiana) czy Freí Cariosa (szereg obrazów o tematyce biblijnej). Malarstwo portugalskie z okresu oel XVI do XVIII w. reprezentują obrazy takich twórców, jak Antonio de Sequeira i Josefa de Óbi- dos, W muzeum nie zabrakło też miejsca dla malarstwa europejskiego: na szczególną uwagę zasługują zwłaszcza dzieła flamandzkich i niemieckich mistrzów: Cranaclta, Boscha (niezwykle Kuszenie św. Antoniego), Diirera, Rafaela, Zurbarna i, co może być zaskoczeniem dla zwiedzających, prace Rodina.

Znacznie większym zainteresowaniem zwiedzających cieszy się jednak wystawa sztuki stosowanej. Zgromadzono tu portugalskie meble i tkaniny (m.in. dywany zArraiolos), stanowiące swego rodzaju konkurencję dla znajdujących się u Gulbenkiana wyrobów europejskich. Zobaczyć można też szkło i ceramikę, w tym wiele eksponatów wzorowanych na sztuce indyjskiej i orientalnej. Wpływy kolonialne widoczne są też na wykonanych metodą intarsji meblach zGoa i pięknych japońskich parawanach z końca XVI w., ukazujących przybycie Portugalczyków do Nagasaki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>