Klasztor Hieronimitów

Już od chwili powstania klasztor Hieronimitów (Mosteiro dos Jerónimos: X-V wi.-nd. 10.00-13.00 i 14.30-17.00: VMXwt.-nd. 10.00-18.30: do klaszoiru wstęp wolny, zwiedzanie krużganków klasztornych 400 esc., X-V 250 esc., wstęp wolny dla posiadaczy kartyISIC), byl najznakomitszą budowlą w Lizbonie i taką też, pomimo trzęsienia ziemi, pozostał do dziś. Budowę klasztoru rozpoczęto w 1502 r. i niemalże w całości ukończono do 1551 r., kiedy to Jan III zrezygnował z jej finansowania. Architektura klasztoru to najwspanialszy przykład zastosowania stylu manuelińskiego. Nie jest wprawdzie tak przeładowana egzotycznymi ozdobami jak Tomar czy Batalha-dwie, równie okazale, budowle manuelińskie w Estremadurze – ale, pomimo zmieniających się architektów, zachwyca śmiałością i zgodnością formy. Najważniejszą rolę w nadaniu klasztorowi podziwianego przez wszystkich kształtu odegrali dwaj budowniczy: Diogo de Boitaca (ojciec stylu manuelińskiego, twórca kościoła Jezusowego wSetúbal) ¡hiszpański architekt Joao de Castilho, nadzorca budowy od 1517 r., który zaprojektował główne wejście do kościoła. Wieńcząca łuk rzeźba Henryka Żeglarza góruje nad resztą postaci, przez co wejście sprawia wrażenie kapliczki. Użycie precyzyjnej i jednocześnie wyjątkowo subtelnej orntinientyki świadczy o wpływach modnego wówczas w Hiszpanii stylu plateresco. O harmonii i oryginalności architektury kościoła decydują jednak w głównej mierze charakterystyczne cechy stylu manuelińskiego, czyli zaokrąglone formy ¡zdobiące okna motywy naturalistyczne. Kompozycja całej budowli dowodzi również otwartości na nowe style i formy inspirowane architekturą Wschodu. To typowe dla twórców manuelińskich nastawienie sprawiło, że wszystkie wzniesione w tamtych czasach budowle portugalskie są oryginalne i niepowtarzalne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>