WALKI BYKÓW

W Portugalii walki byków nie przypominają wcale hiszpańskiej korridy. Tutaj byka nie zabija się w czasie walki, a tylko przewraca na ziemię w sposób, który powinien być w miarę ciekawy i efektowny. Poturbowanego po walce byka dobija się zwykle rzeźni.

więcej

Autobusy i samochody w Lizbonie

Linie autobusowe mają swe dworce na terenie całej Lizbony. Główny dworzec autobusowy znajduje się przy Avenida Casal Ribeiro(metro,S7¡tóíMf/:íi), na północ od centrum. Mieści się tu biuro turystyczne, w którym otrzymać można inłormneje na temat przyjazdów i odjazdów autobusów. Zatrzymują się tu również autobusy linii międzynarodowych. Bilety można kupić z wyprzedzeniem lub na pól godziny przed odjazdem, choć w okresie wakacyjnym przejazd autobusem pospiesznym do Aigarve należy zarezerwować odzień wcześniej (rezerwacji dokonują biura podróży). Informacje na lemat pozostałych dworców autobusowych zamieszczone są w Informatorze, szczegółowych wskazówek udziela też obsługa biura turystycznego.

więcej

LIZBONA I OKOLICE CZ. II

Architektoniczną konsekwencją trzęsienia ziemi z 1755 r, jest stosunkowo niewielka ilość zabytków w Lizhonie. Najstarsze i najlepiej zachowane to romańska katedra i mauretańskie mury otaczające zamek św. Jerzego (Caste lo de Sao Jorge): podobne im budowle nie należą jednak w Portugalii do rzadkości. Niewiele zabytków dorównać może natomiast okazałemu klasztorowi Hieronimitów w Belćm (Mosteiro dos Jerónimos). Na uwagę zasługują też dwa muzea: pełniąca równocześnie funkcję muzeum i centrum kulturalnego Fundacja Calouste’a Gulbenkiana (Fundnęao Calouste Gulhcnkinn), w której można obejrzeć wspaniałą kolekcję sztuki antycznej i nowoczesnej, oraz Muzeum Sztuki Dawnej (Museu de Arte Antiga), klóregojeden z działów prezentuje dzieła twórców portugalskich, drugi zaś poświęcony jest sztuce innycli państw europejskich. Atrakcyjności dodają miastu otaczające centrum uliczki, aleje i place, a szczególnie dużym zainteresowaniem turystów cieszą się nowoczesne i niezwykle oryginalne budowle, takie jak centrum handlowe Amoreiras, projektu Tomasa Taveira.

więcej

Torre de Belem

W klasztorze mieszczą się dwa muzea. Pierwszym z nich jest usytuowane w zachodnim skrzyd le ogromne Muzeum Morskie (Museu da Marinha: wt.-nd. 10.00-J7.00: 250esc., w nd. wstęp wolny). Spośród wielu muzeów o podobnej tematyce, to należy do najciekawszych. Obejrzeć tu można nie tylko modele okrętów, marynarskie mundury i zadziwiające drobiazgi z portugalskich kolonii, ale także prawdziwe statki (w tym lodzie rybackie i barki), kilka hy- droplanów, a nawet pompy strażackie.

więcej

Alfama

Najstarsza dzielnica Lizbony – rozciągająca się poniżej zaniku i sięgająca brzegówTagu Alfama-została zbudowana na urwistych skałach, którew czasie trzęsienia ziemi w 1755 r. uchroniły ją przed poważnymi zniszczeniami. Wszystkie budowle Alfamy wzniesiono już za panowania chrześcijan, jednak wiele z nich zaprojektowali muzułmanie, a układ ulic zgadza się z opisem miasta, pozostawionym przez Osherna: „zamiast ulic mają tu strome ścieżki… a domy zbudowano tak blisko siebie, że z wyjątkiem dzielnicy kupieckiej, trudno znaleźć tu ulicę szerszą niż 2,5 m”.

więcej

W kierunku kościoła św. Rocha

Końcowy przystanek Elevador da Gloria znajduje się na szczycie wzgórza, przy Rua de Sao Pedro de Alcántara. Spacerując po otaczających tę ulicę «grodach podziwiać można wspaniały widok na miasto i zamek. Naprzeciwko przystanku, po drugiej stronie ulicy mieści się Instituto do Vinho do Porto, natomiast drogą prowadzącą na lewo od kolejki idzie się w dól do drugiej lizbońskiej świątyni wzniesionej przez Filippo Terziego. Kościół św, Rocha (Igreja de Sao Roque: codz. 8.30-18.00), bo o nim tu mowa, usytuowany przy Largo Trindade Coelho, z zcwnąrrz sprawia wrażenie skromnej i niewyszukanej budowli, tym bardziej że ponura renesansowa fasada została po trzęsieniu ziemi jeszcze bardziej uproszczona. Posępne na pozór wnętrze zaskakuje po oświetleniu pięknem i bogactwem, dlatego warto poczekać na zakrystiana, który po zapaleniu światła chętnie oprowadza po świątyni.

więcej