Cascais

Końcowa stacja pociągów odjeżdżających z Cais do Sodrć to CASCAIS, najpopularniejsza obecnie miejscowość wczasowa, której trzy piękne plaże przyciągają tłumy turystów i wczasowiczów (szczególnie tłoczno jest tu latem, zwłaszcza w weekendy). W przeciwieństwie jednak do pretensjonalnego Estorilu, w mieście panuje kameralna i pogodna atmosfera, zachowały się nawet ślady po dawnej wiosce rybackiej. Największe zainteresowanie przyjezdnych wzbudza odbywający się w środy targ i sobotnie gonitwy byków.

więcej

Antyki, dzieła sztuki i rękodzieła – Lizbona

Najtańsze sklepy z antykami znajdują się przy Kna do Alecrim i Kua Dom Pedro V w Górnym Mieście. Choć wiaściwie niczym się od siebie nie różnią, warto do nich zajrzeć dla samej przyjemności szperania i wynajdywania przedziwnych drobiazgów. Do lepszych sklepów z antykami zalicza się:

więcej

Rozrywka w Lizbonie

Broszury turystyczne podają, iż na organizowanych w Lizbonie koncertach muzyki na żywo posłuchać można jedynie tradycyjnego fado. Informacja ta nie do końca pokrywa się z prawdą – zwiedzający mają wiele okazji do obcowania z innymi rodzajami muzyki. Zadziwiająco dobrze brzmi wykonywany przez Portugalczyków jazz (co roku latem w Centrum Gulbenkiana odbywa się Międzynarodowy Festiwal Jazzowy), a nawet rock. Pobył w Lizbonie stwarza też szansę – kto wie czy niejedyną-do zapoznan ia się z m uzy ką afrykańską rodem z byłych kolonii portugalskich: Cabo Verde, Gwinei Bissau, Angoli i Mozambiku. Czasami można też posłuchać występów artystów brazylijskich.

więcej

Peniche

Otoczone imponującymi walami obronnymi PENICHE jest jednym z najruchliwszych portów ryhackich w Portugalii. To właśnie stąd odpływają statki na wyspę Her- lenga. Peniche aż do XV w. było oddzielną wysepką. Z upływem czasu, osadzający się w dużych ilościach muł połączył wyspę z lądem, tworząc rodzaj wąskiego międzymorza, o lekko błotnistych plażach. Turyście nie będzie łatwo zorientować się w tym dziwnym mieście o zatłoczonych ulicach i alejach. Peniche zostało rozbudowane w kierunku lądu, a hotele i domy wczasowe ciągną się wzdłuż całego wybrzeża. Najhardziej interesujące jest stare miasto z dobrze widoczną fortecą, która znajduje się w południowej części Peniche. Barwny, wesoły larg na campo (polu), odbywa się w każdy ostatni czwartek miesiąca.

więcej

Sintra i okolice

Położona w niezwykle pięknej okolicy SINTRA od dawna przyciągała swoim urokiem. Już mauretańscy wtadey Lizbony wnieśli tu swoją fortecę, później zauroczeni pięknem krajobrazu królowie Portugalii obrali Stntrę na swoją letnią rezydencję. XVIII- i XIX-wieczni angielscy podróżnicy nazwali chroniące przed shińcem lasy miasteczka nową Arkadią. Zauroczeni powtarzali też stare hiszpańskie powiedzenie: „zobaczyć caty świat, a nie widzieć Sintry, to nic nie zobaczyć”. W 1809 r, miasto odwiedził Byron, tutaj też rozpocząłpracę nad Wędrówkami ChildeHarolda, poematem heroikomicznym, którego akcja rozgrywa się m. in. „tam, [gdzie] Sintra w rajskim rozsiadła się gaju” (tłum. J. Kasprowicz). W liście do matki Byron pisał:

więcej

HOTELE I POUSADAS – PORTUGALIA

Pobyt w hotelu jednogwiazdkowym kosztuje zazwyczaj tyle samo co w trzygwiazdkowym pensjonacie, a hotele sklasyfikowane jako jed- nogwiazdkowe czasami w ogóle nie różnią od pensjonatów. Biura turystyczne obniżają niekiedy status hoteli do klasy pensjonatu, choć rzadko się zdarza, aby właściciele hotelu uczynili to samo. Trudno znaleźć dwu- czy trzy- gwiazdkowy pensjonat, który oferuje pokoje o znacznie wyższym standardzie niż hotel jed- nogwiazdkowy. Ceny w hotelach dwu- i trzy- gwiazdkowych są jednak dosyć wysokie: za pokój dwuosobowy płaci się od 10 000 esc. (63 $) wzwyż. Jeszcze drożej jest w hotelach cztero- i pięciogwiazdkowych, gdzie za pokój dwuosobowy trzeba zapłacić w granicach 15 000-50 000 esc. (93-313 $). W najbardziej ekskluzywnych hotelach położonych w Algarve i Lizbonie jest bardzo drogo, w dodatku panuje duża swoboda w ustalaniu cen. Do tej samej kategorii zaliczane są też hotele typu estalagens (zajazdy) i albergarías (schroniska). Stosunkowo niedużo płaci się za nocleg w 39 pousadas, które są własnością państwa: przeważnie mieszczą się w starych klasztorach ¡zamkach lub położone są w przepięknej okolicy. Oznaczone są kategorią trzygwiazdkową. W zależności od pory roku obowiązują w nich różne ceny: za pokój dwuosobowy najmniej piąci się w okresie zimowym – 8000 esc., drożej jest w lecie -11 000 esc., ale średnie ceny za tej klasy nocleg wahają się w granicach 13 000-17 000 esc. Pełną listą pousadas dysponuje biuro ENATUR (Avenida Santa Joana Princesa 10,1700 Lizbona: »01/8481221).

więcej

Kościoły św. Engracji i św. Wincentego

Przechadzając się po targu, warto zajrzeć do znajdującego się w pobliżu kościoła św. Engracji (Santa Engracia: codz. 9.00-13.00-15.00-19.00). Budowa tej niezwykłej świątyni pełniącej od 1916 r. funkcję panteonu narodowego (wewnątrz m. in. symboliczne groby bohaterów narodowych Portugalii), rozpoczęła się już w1 XVI w. W 1681 r. wielka ulewa zniszczyła kościół do tego stopnia, że wymagał on rekonstrukcji. W 1682 r. przystąpiono do odbudowy, która – z powodu trudności w rekonstrukcji kopuły i z braku pieniędzy – trwała prawie 300 lat. (W portugalskim do dziś funkcjonuje zwrot „obras de Santa Engracia” – prace św. Engracji – na określenie rozpoczętej i nigdy nie zakończonej czynności.) W 1966 r. całość zwieńczono kopułą. Czasami udaje się turystom uzyskać zezwolenie na przejażdżkę windą na samą kopułę, skąd zobaczyć można pusty kościół, a w dali pchli targ, miasto i port.

więcej

Kawiarnie w Lizbonie

We wszystkich wymienionych poniżej lokalach można kupić śniadania, kawę i ciastka, a w po południu piwo. Większość z nich czynna jest do wieczora, a niektóre (np./ł Brasileim czy Cerca Mottra) do późnych godzin nocnych.

więcej

Informator – Lizbona

Ambasada polska Avenida das Descubiertas 2 (dzielnica Reslelo), =1/3012350 lub 3014200. Czynna pn.-pt, 8.30-13.3(1 I 15.00-17.30. American Express Reprezentowany przez biuro Top Tours, Avda. Duque de Loulć IOS (pit.-pi. 9.00-13.00 i 14.30-18.00: =3155877).

więcej

Portugalia – dalszy opis

Różnica między północą a południem kraju jest szczególnie wyraźna, gdy weźmie się pod uwagę ludność i obyczaje poszczególnych regionów. Portugalczycy zamieszkujący tereny leżące na północ od Tagu są w większości pochodzenia celtyckiego i germańskiego. To właśnie tutaj, na północy kraju, pod Guimaraes, chrześcijanie odbili tereny znajdujące się pod wpływami północnoafrykańskich Maurów i założyli tam Luzytanię. Na południe od Tagu, na obszarach będących w rękach najpierw Rzymian, a potem Maurów, żyją ludzie o ciemniejszej karnacji skóry (morenos), których styl życia zbliżony jest w pewnym sensie do śródziemnomorskiego (choć wybrzeże Portugalii obmywają tylko i wyłącznie wody Atlantyku). Podział ten widać też na przykładzie rolnictwa, gdyż na południu uprawia się głównie pomarańcze, figi i dęby korkowe, a na północy ziemniaki i lepszą gatunkowo kukurydzę, W północnej części kraju w dalszym ciągu stosuje się archaiczne metody uprawy ziemi – pola od wielu pokoleń są konsekwentnie zmniejszane  i dzielone między członków rodzin. Geograficzny podział znalazł też swoje odbicie w wydarzeniach ostatnich lat. Rewolucja 1974 roku. która zakończyła 48-letni okres dyktatury, nadeszła z południa, obszaru rozległych posiadłości, bogatych właścicieli ziemskich i wyzyskiwanej siły roboczej. Późniejsza reakcja konserwatystów rozpoczęła się na północy, gdzie duże wpływy miały władze kościelne, a indywidualni posiadacze gruntu obawiali sięjakichkolwiek zmian. O wiele większy od rewolucji wpływ na relacje międzyludzkie i obecny wizerunek wsi miała jednak fala migracji. W poszukiwaniu pracy Portugalczycy zawędrowali do Francji (w Paryżu znajduje się obecnie największe po Lizbonie skupisko ludności portugalskiej), Niemiec i Ameryki Północnej. Ci, którzy wrócili z emigracji, zaszczepili na gruncie swego kraju nowe metody uprawy ziemi, podważając przy tym wiele tradycyjnych zasad i wartości, obowiązujących niegdyś na terenach wiejskich. Nowe idee i inny rodzaj kultury przywieźli też ze sobą imigranci z dawnych kolonii afrykańskich – Wysp Zielonego Przylądka, Mozambiku i Angoli.

więcej