Palacio de Seteais i Monserrate

W odległości 15 minut od centrum, na prawo od drogi do Colares, wznosi się Palacio de Seteais (pałac siedmiu westchnień). Ukończona pod koniec XVIII w. budowla jest jedną z najpiękniejszych w Portugalii. Wejście do pałacu, pełniącego obecnie funkcję hotelu, prowadzi przez okazały luk neoklasyczny, Turyści, mający ochotę zatrzymać się tu na dłużej, powinni liczyć się z tym, żc luksusowe pokoje hotelowe należą do najdroższych w Portugalii. Znacznie mniej kosztuje wizyta w barze na tarasie – na parterze trzebił skręcić w lewo i przejść obok recepcji.

Idąc dalej drogą biegnącą za Seteais mija się szereg wspaniałych prywatnych rezydencji (quintas) i po około 40 minutach dochodzi się do Monserrate. Widok Monserrate jest jednym z bardziej romantycznych, ja kie można ujrzeć w Portugalii. Zasługa to fantazyjnej architektury pałacu i roślinności egzolycznych ogrodów, które go otaczają. Wśród tropikalnych drzew, krzewów ¡wszelkiego rodzaju roślin spędzić można właściwie cały dzień, spacerując po przecinających park ścieżkach. Monserrate kojarzy się przede wszystkim z Williamem Beckfordem, autorem gotyckiej powieści Valliek, najbogatszym Anglikiem końca XVIII w., który nic miał tytułów szlacheckich. Ze względu na skłonności homoseksualne Beckford został zmuszony do ucieczki z Anglii, gdzie groziła mu śmierć przez powieszenie. Przybył do Portugalii i w latach 1793-1799 wynajmował rezydencję Monserrate. Ekstrawagancki twórca postanowi! upiększyć posiadłość: m. in. „zbudował’’ w ogrodzie wodospad, sprowadził też stado owiec ze swojego domu w Fonthill. Pośród bajecznej scenerii spędza! potem cale dnie w letnich pawilonach otoczony gronem „delikatnych śpiewaczek i muzyków”.

50 lat później posiadłość kupił kolejny angielski bogacz – Francis Cook. Jego pomysły urozmaicenia Monserrate były mniej fantazyjne i wiązały się głównie ze wzniesieniem okazałego domu w stylu wiktoriańskim, wzorowanego na pałacu Brighlon. Cook nie szczędził też kosztów na upiększenie parku. W tym celu sprowadził ogrodnika ze słynnych Kew Gardens, któremu nakazał posadzenie wszelkiego rodzaju roślin wodnych, tropikalnych paproci i palm oraz niezliczonych gatunków drzew iglastych. Widok ogrodu tak bardzo zachwycił budującego wówczas Palacio da Pena Fernanda II, iż w dowód uznania nadal Cookowi tytuł wicehrabiego.

Ogrody można zwiedzać codziennie z wyjątkiem świąt państwowych (VI-IX 10.0018.00: X-V 10.00-17.00: 200 esc.). Pałac jest zamknięty, można jedynie podziwiać go z zewnątrz. Na uwagę zasługują głównie mauretańskie i włoskie zdobienia fasady (kopuła zbudowana jest na podobieństwo florenckiej Duoino projektu Brunelleschiego).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>