Sobreiro

Niecałe 5 km na północny zachód od Mafry, przy drodze do Ericeiry leży niewielka miejscowość SOBREIRO. Na jej terenie ceramik Jose Franco założył enklawę rzemiosła-Alcieia Típica. Oprócz rzeczy wykonanych przez Franco turyści maja okazję do kupienia niedrogich wyrobów ceramicznych pochodzących z różnych części Portugalii. W sklepach urządzonych na podobieństwo m.in. piekarni, kuźni, warsztatu zegarmistrzowskiego, pracowni brukarskiej, szkolnej klasy, gorzelni i młyna zobaczyć można kolekcjonowane przez wiele lat specjalistyczne meble, sprzęty i narzędzia.

W miasteczku znajduje się plac zabaw dla dzieci. Na lunch oraz na miejscowe wino i przekąski warto wybrać się do tradycyjnejfidegi. W Sobreiro zatrzymują się przejeżdżające tędy co godzinę autobusy linii Lizbona-Mafra-Ericeira.

Jeszcze w XIX w. na południowym brzegu Tagu mieszkali jedynie poddani kwarantannie przyjezdni z obcych krajów. W jednej z wiosek -Trafarii – panowało takie bezprawie, że policja interweniowała rzadko i tylko wtedy, gdy wspomagały ją oddziały armii. Symbolem zlikwidowania długo istniejącego podziału na „miasto i wieś” stał się most Salazara – najdłuższy wiszący most Europy (2278 m), zbudowany w latach 1962-1966, po rewolucji 1974 r. przemianowany na Ponte 25 tle Ahril (most 25 kwietnia). Lizbona, połączona mostem z południowym brzegiem rzeki, zaczęła się rozrastać również po drugiej stronie Tagu. Na terenach położonych na wschód od mostu powstała dzielnica przemysłowa, natomiast usytuowane od zachodu Costa da Caparica przerodziło się w popularną miejscowość wczasową. W odległym o 50 km od Lizbony Setiibal na uwagę zasługuje jedynie piękny kościół. Mimo to nadmorskie okolice miasta są bardzo urokliwe i warto się tu zatrzymać w drodze do położonych dalej na południe regionów Portugalii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>