Torre de Belem

W klasztorze mieszczą się dwa muzea. Pierwszym z nich jest usytuowane w zachodnim skrzyd le ogromne Muzeum Morskie (Museu da Marinha: wt.-nd. 10.00-J7.00: 250esc., w nd. wstęp wolny). Spośród wielu muzeów o podobnej tematyce, to należy do najciekawszych. Obejrzeć tu można nie tylko modele okrętów, marynarskie mundury i zadziwiające drobiazgi z portugalskich kolonii, ale także prawdziwe statki (w tym lodzie rybackie i barki), kilka hy- droplanów, a nawet pompy strażackie.

Po przeciwnej stronie znajduje się znacznie skromniejsze Muzeum Archeologiczne (Museu de Arqueología: wt. 14.00-18.00, śr.-nd. 10.00-18.00: 350 esc.). Oprócz rzymskich mozaik, pochodzących z Algarve, trudno znaleźć tu jednak coś, co zasługiwałoby na większą uwagę. Warto jednak wiedzieć, że są tu organizowane ciekawe wystawy czasowe, np. latem 1996 r. zwiedzający mogli podziwiać ekspozycję Dc Ulisses a Viriato (od Ulissesa do Viriata), obrazująca prehistorię Portugalii jako wielokulturowego tygla.

Do otoczonej z trzech stron przez morze i oddalonej o pół kilometra na zachód od klasztoru Torre de Belem („wieża betlejemska”: VI-IX wt.-nd. 10.00-18.30: X-V wi.-nd. 10.00- 13.00 i 14.30-17.00: 400 esc., X-V 250 esc.) dochodzi się drogą prowadzącą przez niewielki park Z kawiarnią. Budowla, wyróżniająca Sie przepychem form i niezliczoną ilością wieżyczek, powstała wciągu ostatnich pięciu lat panowania Manuela I (1515-1520). Jest więc jedyną w Portugalii budowlą wzniesioną od początku do końca zgodnie z wymogami stylu manuelińskiego (inne konstrukcje z tego okresu zostały albo dobudowane do już istniejących, albo wykończone znacznie później).

Autor projektu – Francisco de Arruda – pracował wcześniej przy budowie portugalskich fortyfikacji w Maroku, o czym świadczą inspirowane architekturą mauretańską zwieńczone lukami okna i balkony wieży. Zdobienia cechują leż dwa, charakterystyczne dla tego okresu, motywy: przedstawiająca kulę ziemską rozeta (symbol Manuela I) oraz krzyż templariuszy, którzy odegrali ważną rotę w portugalskich podbojach. Wewnątrz na uwagę zasługuje jedynie „galeria szeptów”, pełniąca w XIX w. rolę więzienia. Tutaj, w zalanych wodą lochach, król Miguel (1828-1834) przetrzymywał więźniów politycznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>