W kierunku Pomnika Odkryć

Na wschód od Torre de Belem, nad samym brzegiem Tagu znajduje się Muzeum Sztuki Ludowej (Museu de Arte Popular: wt.-nd. 10.00-12.30 i 14.00-17.00: 300 esc.). W niezbyt imponującym budynku zgromadzono wyroby ludowe pochodzące z wsi wszystkich portugalskich prowincji.

Zaraz obok muzeum wznosi się ogromna betonowa bryła Pomnika Odkryć (Monumento dos Descobrimentos: wt.-nd. 9.30-19.00: 300 esc.), zbudowanego w 1960 r., w 500. rocznicę śmierci Henryka Żeglarza. Twórcy nadali pomnikowi kształt okrętu. Na jego dziobie stoi Henryk Żeglarz z modelem karaweli w jednej ręce i mapą świata w drugiej. Obok Henryka widać Camóesa i innych portugalskich bohaterów. Wnętrze pomnika kryje niewielką wystawę, dokumentującą historię miasta. Bilet wstępu upoważnia też do wejścia na samą górę, skąd rozciąga się piękny widok na Tag i Torre de Belem.

Między pomnikiem a klasztorem Hieronimitów wznosi się wzbudzający wiele kontrowersji nowoczesny gmach Centrum Kultury (Centro Cultural de Belem: codz. 11.0020.00). Organizowane są tu regularnie koncerty i wystawy fotograficzne, a w weekendy zobaczyć można popisy kuglarzy, mimów i innych artystów. Ze względu na piękny widok warto wejść do mieszczącej się na piętrze kawiarenki z tarasem, wychodzącym na Pomnik Odkryć.

Na rogu Praęa Afonso de Albuquerque, głównego placu w Belem, w odległości kilku minut na wschód od klasztoru, przy Rua de Belem znajduje się jedna z największych atrakcji turystycznych Lizbony – Muzeum Powozów (Museu dos Coches: V1-1X wt.-nd. 10.00- 13.00 i 14.30-18.30, X-V wt.-nd. 10.00-13.00 i 14.30-17.30: 450 esc., w nd. wstęp wolny). W muzeum można obejrzeć jedną z największych w świecie kolekcji pojazdów konnych. Ze zgromadzonych tu powozów królewskich bije przepych najlepszych lat mocarstwa portugalskiego.

Autobusem #14, odjeżdżającym sprzed Muzeum Powozów, dojechać można w górę Calęada da Ajuda do usytuowanego przy tej ulicy pałacu (Palacio da Ajuda: półgodzinne wycieczki w godz. 10.Ó0-17.00, śr. zamkn,: 250 esc., w nd. wstęp wol ny). Ta XI X-wieczna budowla powstała na życzenie królowej Marii II i jej małżonka księcia Ferdynanda von Sachsen Coburga. Podobnie jak z należącego do nich Palacio da Pena w Sintrze, emanuje z niej arystokratyczny kicz. Zachwyt zwiedzających wzbudza jedynie sala bankietowa oraz wykładana mahoniem i lustrami winda. Do centrum miasta, na Praęa do Comercio, można wrócić stąd tramwajem #18, odjeżdżającym sprzed pałacu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>